ساختمان‌ها از لحاظ کاربردو اهمیت به چهار گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

گروه ۱(ساختمان بااهمیت خیلی زیاد):بیمارستان‌ها، مراکز آتش‌نشانی، تأسیسات آبرسانی، نیروگاه‌ها،برج‌های مراقبت، مخابرات، رادیو و تلویزیون، تأسیسات انتظامی، مراکز کمک رسانی
گروه۲(ساختمان با اهمیت زیاد) ساختمان‌های با اهمیت زیاد به سه گروه کلی تقسیم می‌شود:
الف) ساختمان‌هایی که خرابی آن‌ها موجب تلفات جانی و مالی زیاد می‌شود. مانند:فروشگاه‌های برزگ، ورزشگاه‌ها، سینماها، مدارس و …
ب) ساختمان‌هایی که از بین رفتن آن‌ها باعث از دست رفتن ثروت ملی می‌شود. مانند:مراکز نگهداری اسناد و مدارک ملی، موزه‌ها و…

ج) ساختمان‌هایی که خرابی آن‌ها باعث آتش‌سوزی و ایجاد آلودگی محیط زیست می‌شوند. مانند:پالایشگاه‌ها، مراکز سوخت‌رسانی و…

۳. گروه ۳ - ساختمان‌های «با اهمیت متوسط»

این گروه ساختمان‌ها شامل کلیه ساختمان‌های مشمول این آیین‌نامه، بجز ساختمان‌های عنوان شده در سه گروه دیگر می‌باشند، مانند ساختمان‌های مسکونی و اداری و تجاری، هتل‌ها، پارکینگ‌های چندطبقه، انبارها، کارگاه‌ها، ساختمان‌های صنعتی

۴. ساختمان‌های «با اهمیت کم»

این گروه شامل دو دسته زیر است: الف- ساختمان‌هایی که خسارت نسبتاً کمی از خرابی آن‌ها حادث می‌شود و احتمال بروز تلفات جانی انسانی در آن‌ها بسیار کم است، مانند انبارهای کشاورزی و سالن‌های نگهداری دام. ب- ساختمان‌های موقتی که مدت بهره‌برداری از آن‌ها کمتر از ۲ سال است.